บทคัดย่อ

บุญมี พรสวรรค์ (Phonesavanh, B. (1994) )

ผลของการให้น้ำต่อฟีโนโลจีและลูกไม้ในป่าเต็งรังบริเวณห้วยฮ่องไคร้

Effects of Irrigation on the Phenology and Seedling Community of a Deciduous Dipterocarp Forest at Huai Hong Khrai

การประเมินผลของการให้น้ำต่อฟีโนโลจีและกลุ่มกล้าไม้ในป่าเต็งรังที่ห้วยฮ่องไคร้ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ในประเทศไทยได้ดำเนินการในช่วง เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนธันวาคม ปี 2536 สองพื้นที่คือพื้นที่ที่ให้น้ำและ พื้นที่ที่ไม่ได้ น้ำได้ถูกคัดเลือกแนวสำรวจได้กำหนดไว้ตามสันเขาและหุบเขาของทั้งสองพื้นที่ เพื่อเปรียบเทียบกลุ่มของกล้าไม้ ช่วงเวลาการออกดอก ออกผลและการสร้างใบ รวมทั้งการทำลายของแมลงในต้นไม้ใหญ่ สำหรับกลุ่มกล้าไม้ที่ได้ทำการ เปรียบเทียบอัตราการเติบโตสัมพัทธ์ และอัตราการตาย จำนวนความหลากหลาย และความสม่ำเสมอของการกระจาย ของชนิดกลุ่มสังคมพืชได้ถูกเปรียบเทียบโดยใช้สมการจำนวนชนิด ดัชนีของ Hill และดัชนีความหลากหลายของ Hill ตามลำดับ

จากการศึกษาพบว่า ความหลากหลายของชนิดของกลุ่มกล้าไม้บนแนวสันเขาของพื้นที่ที่ให้น้ำและในหุบเขาที่ไม่ได้ให้น้ำ ต่ำกว่าบริเวณในบริเวณสันเขาที่ไม่ได้ให้น้ำ และในหุบเขาที่มีการให้น้ำ อัตราการร่วงของใบในบริเวณสันเขา ที่ไม่ได้ให้น้ำ สูงกว่าบริเวณสันเขาที่มีการให้น้ำอย่างมีนัยสำคัญ แต่อัตราการผลิใบต่ำกว่า ส่วนการออกดอกและติดผล ไม่ได้รับอิทธิพล จากการให้น้ำแต่จะมีความแตกต่างกันตามชนิดของพืช การร่วงของเมล็ดมีความเกี่ยวข้องกับความชื้นของดิน การทำลายของแมลงในบริเวณสันเขาที่ไม่ได้ให้น้ำจะสูงกว่าบริเวณสันเขาที่ให้น้ำ แต่บริเวณหุบเขาของทั้งสองพื้นที่ ไม่แตกต่างกัน การให้น้ำไม่มีผลต่อการเพิ่มอัตราการเติมโตของกล้าไม้และแต่ละชนิดมีการตอบสนองต่อการให้น้ำ แตกต่างกัน การให้น้ำมีผลทำให้เปอร์เซ็นต์ของทราบลดลง แต่เพิ่มเปอร์เซ็นต์ของดินเหนียว และความสามารถ ในการอุ้มน้ำของดินในบริเวณหุบเขาอย่างมีนัยสำคัญ

ระบบการให้น้ำโดยใช้ sprinkler หรือระบบอื่น ๆ ที่มีประสิทธิภาพสูง อาจทำให้ประสิทธิผลของการให้น้ำต่อกลุ่มพืชเพิ่ม มากขึ้น การนำกล้าไม้ของไม้ผลัดใบมาปลูกเสริมในบริเวณป่าเต็งรังโดยเฉพาะชนิดที่มีไมคอไรซาควบคู่ไปกับการให้น้ำ อาจจะเป็นการช่วยเร่งในการฟื้นฟูสภาพป่าเต็งรังได้ดียิ่งขึ้น